Gök gürültüsü sırlarını
okurken sonsuzluğa,
şimşeklerin ağzından;
bilmiyorum kaç kere,
fısıldadım ismimi rüzgara
düştüğümde susuzluğa
okusun diye doruklara.
Göklerin masmâvi gözlerine
hayran hayran bakarak
içimin resmini
kaç kere çiz dedim de
çizmedi dağlara
belki çizmek istemedi!?
Sebebini de hiç demedi.
Gitti eli boş, fukara gibi
geldi eli boş
hasret duyduğum ufuklara.
Döküldü özlemim
parmaklarımdan mısra mısra
ak sayfalara
ancak ıssızlık duyabildi;
kilitliydi,
yazamadım duygulara.
