İdam mangasıydı, elleri tetikte.
Adımı bile sormadan, delik deşik yüreğim
Gözlerime bakamadılar bile
Acıma yoktu nefret kokan nefeslerinde
Kimsesiz çocukları olmamıştı onların
Yada sokak lambaları aydınlatmamıştı bastıkları yerleri
Gözyaşına küskündüler, kendilerine oldukları kadar
Merhametleri kurşun sayılarındaydı.
Hiç düşünmemişlerdi gidecekleri yeri
Benim bakabildiğim gibi bakamamışlardı hayata
Favori renkleri siyahtı, en az kalpleri kadar
Çaydaki simidin tadını da almamışlardı
Ceplerindeki son parayı da paylaşmamışlardı belki
Konuşmaya başlamadan, bitmesini beklemişleri dost sohbetlerinin
Sabahın kokusunu içlerine çekememişlerdi hiç
Aşka saygı duymamışlardı, zaten kimseye yoktu
Sevgileri kendinden öteye geçmemişti.
İdam mangasıydı, elleri tetikte.
Adımı bile sormadan, delik deşik yüreğim
Gözlerime bakamadılar bile
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Sabahı
Şermin Yaşar
Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku
