hey yeşil kuşum!
muhabbet kuşum!
telekli kuşum!
gerdanı inci boncuk
sesi cırcır böcekli kuşum...
ne hikmetse
seni
ne zaman bıraksam dışarı
gelip kafesine giriyorsun...
nereden tanırsın evini:
incecik tellerinden mi?
tüneğinden mi?
yemliğinden mi?
yeminden mi?!
söylemiyorsun...
özgürlük bu kadar güzelken,
gökyüzü bu kadar mavi...
ve
ormanlar yeşil,
ovalar ekin doluyken...
neden kendini eve kilitliyorsun?
anlamasan da dilimden
sana söylemeliyim:
çünkü bana benziyorsun...
wwwwwwwwww
