imla'mız

yarım kalmış bir öykü bu bizimkisi
satır aralarına sıkıştırılmış hüznü
ve sözcüklere iliştirilmiş yitik sevinçleriyle...
iğreti mutluluklar var bağlaçların yerinde
öyle çok üç nokta çarpıyor ki gözüme
öykümüz savrularak uzuyor.
"bundan böyle..." diyorum her seferinde
noktayı ben koyacağım.
ama sen...sen var ya sen!
virgülün hep elinin altında
noktalarımı virgüllerle bozuyorsun
farkında değil misin artık bittiğinin
noktalı virgülle oyunbozanlık etme yeter!
dök çıkınındaki tüm virgülleri önüme
bizim şansımızı zorlama,
başka yarım öykülerin virgüllerini çalma artık
mutluluk hırsızlığından hiç vazgeçmeyecek misin sen?
zaten benimkini çaldın
bırak başkalarınınki yerli yerinde kalsın!