İstanbul ağlıyor
Ben ağlıyorum sevdiğim
Terk-i diyar olmuş sokaklar gibiyim
İstanbul gibiyim
Kalabalık içinde ama her birimiz yalnız
Denizinin içinde balık gibiyim
Unutmayı bir türlü beceremediğim...
İstanbul ağlıyor
Ben ağlıyorum sevdiğim
Gece çökünce İstanbul semalarına
Gözlerini görür gibiyim
benden çok uzakta...
Yüreğimde taşıdığım aşkın
Son direnişlerini hisseder gibiyim...
İstanbul ağlıyor
Ben ağlıyorum sevdiğim
Bir daha dönmek yok diye bu imkansız aşka
Elveda demek zor olsa da
Sevdamı kül eder dönüp giderim
Gitmezsem yüreğimin, bedenimin,
Bin defa öldüğünü görür gibiyim..
01nisan 2003 /selin erol
