İstavrit kokulu bir Konstantinepolis sabahı.
Mahzenlerde şaraplarla terlerken,
Tevrat,Zebur, İncil.
İstavrozlara zebun Bizans'ın,
Altınları çil çil.
Surlar sefil mi sefil.
Abazan papazlar,
Yaldızlı bir yalan taktılar istavrozun ucuna.
Meleklerin cinsiyetini karıştırdılar istavrit kokusuna.
İşler,
İyce karıştı Bizans tarafında.
Fatih'in elinde bir karanfil.
Gencecik Hünkar,
İşinde ehil.
Güldü Boğaz'ın mavi gözleri.
Mavi gözlerde,
Yüceldi Furkan'ın hadimleri.
Dağıldı istavrit kokusu.
Bosfor, islambol oldu.
Kurtuldu sabahlar istavrit kokusundan.
Artık adı İstanbul'du.
Ankara,07.05.2009 İ.K
Not: 29 Mayıs 1453 İstanbul'un Fetih yıldönümü ile ilgili naçizane kaleme aldığım bir şiir denemesi.
