Düşünceler ardı sıra boğazında düğümlenmiş,
Sen de bilmezsin ki, bu yol nereye varır?
Beynini sarar her an düşündükçe,
Kara bir haber olup ciğerini yakacak sanırsın,
Bir acıyla uyanmak gibi sabaha.
Derin bir nefes alıp, başın ellerinin arasında,
Kim bilir kaç gece uykusuz kalırsın.
Elem rüzgârıyla!
Düşünceler bir bir kovalıyor seni,
Kaçmak uzaklaşmak neye yarar ki?
Gittiğin her yerde, bu dert yer seni.
Derman ise yüreğinde gizli.
Yaşamın sayfalarını aralamak şöyle dursun,
Kendi gönül dünyanda, elbet huzuru bulursun!
