Birimiz daha geldiğinde çöplüğe
Süslü bahçelerden bakarsınız aşağıya
Birimiz daha geldiğinde yanınıza burnunuzu tıkarsınız
Tiksinerek bizden, bizi yok sayarsınız
Çöplerinizi dökersiniz üstümüze
Pisliklerinizi saçarsınız kalbimize
Bir tavuğun kanını saçarsınız üzerimize
Sonra afiyetle yersiniz pilicinizi
Bize ithafen her g..n ağlatırsınız p..çlerinizi
Bizi oynatmak için doğarken taktınız iplerimizi
İçimize verdiniz öldüren zehirinizi
Bileklerimiz bağlı doğduğumuz günden beri
Bileklerimizi çözelim derken damarlarımızı kestik
Kurtulmanın tek yoluydu içimizdeki sıvı
Herkes gibi bizde çöplüğümüzden çöp olarak gittik...
