Sensizliğin koyusunda hasretinle demlendim
Yokluğundan bitap düşüp hayalinde dinlendim
Saatleri infaz ettim özleminin depreminde
Yaşattım bu sevdayı o depremin şiddetinde
Yüreğim can çekişsede dimdik ayakta durdum
Heşeye biraz sen koyup ,herşeyde biraz sen oldum
Bilki sevdiğim ben hep kavlimde durdum
Yaşattım bu sevdayı ömrümün mühletinde
Bir ömre ayrılığı hüküm giydirdin
Bıraktın beni yokluğunun çorak iklimine
Gözlerimi bulut edip yağmurlar yağdırdım
yeşerttim bu sevdayı gözyaşımın mihnetinde....
ARZU KARADOĞAN
02,10,2010
