Kalem//

yürüdüm
şimşeğinde
yağmurunda
karında

vardım ama

kimse yok
..

çoraplarım
ıslak

sulanmış bir
zihin

ağza alınmaz
küfürler

yalpalayan
duygular
beni
kahreden

yine yeniden

aç kapını geldim işte pişmanlığım derinden...

hadi aç

kimsin sen

beni
vâr eden ...