Karışık zamanlardı biraz,
Ve alışıktı o, yaşamın dayanılmazlığına..
Bembeyaz bir perdeye karanlıkların içinde getirirdi,
içinde ki beyazını..
Biz ki bir devrin asosyal çocukları,
Umutsuzluğun, umudunu gördük gözlerinde,
Ölesi yalnızlıklarımızı bıraktık sırılsıklam ellerine..
Hep bir yerlerden izliyor şimdi,
Gülümseyen gözleriyle, allah büyük diyor,
herşeyi yitiren yüreklere..
Sen rahat uyu Sadri baba..
Senin birkaç ömüre verdiğin güzellikler,
Pırıl pırıl bir gençliğe götürecek ülkemi..
