KAYBETTİM HÜKÜMSÜZDÜR
Mor menekşlerim vardı benim
Her sabah seyretttiğim
Aşkımın kokusu gibi
Yüreğime işlediğim.
Onlar orada kaldı...
Küçük bir odam vardı
Gülüşlerle ışıyan,
İçi sen kokan...
Yok artık,kaybettim ;
Hükümsüzdür...
Alıştım yokluğuna desem de
Söyleyin siz yine de
İnsaniyet namına..
Bir gören var mı?
Çayımı yudumlardım
Huzur içinde o eski evde.
Bir de sen yanımdaysan
Değmeyin keyfime...
Umutlar su gibi akıp gitti
Ve bitti...!!!!
Şİmdi şu ana hapsolmuş
Asiliğim ve deli gençliğim...
Eskilerde kaldı,
Ya da ne bileyim..
Üç kuruşa
Yaşlı bir eskici aldı...
Bir tokam ve bir aynam vardı,
Şimdi o da kırıldı...
Kırılan kalbim gibi...
Paramparça dağıldı...
