Kendine Benzeyen Kent

Derler ki
Kentler kadınlara benzer;
Yalnız, İstanbul var adına benzer.
Onda bulur, onda yaşar sevdayı,
Ezelden sevenler.
Adı, tekil olsa da İstanbul’un.
Sevgisi, seveni çoğul.
Her dem büyür oğul oğul.
Bulutlar seyrine doyamaz,
Sular yıldızlarını sayamaz.
Yakamoz yakamoz güler Boğaz.
Geceleri uslanmaz.
Gündüzleri usanmaz.
Adına benzeyen bir İstanbul cihanda.
Denizinde balıklar pul pul güzellik solur.
Caddelerinde kalabalıklar yoğrulur.
Adı tekildir; ama sevgisi çoğuldur.
Şehirler içinde,
Yalnız kendine benzeyen İstanbul’dur.
Ankara,01.11.2008 İ.K