şimdi bir pişmanlık hali
yaşanmamış
yaşanamamış anlar adına…
sonra sessizlik zamanı ağır
ve biraz soluk ayna.
yüzüm eskiye çalan sandık lekesi misali
biraz kahve, biraz koyu gölge
yansıyan kendine sadece hicran.
ellerimde uyak kıyıların sızısı
ve ağlarcasına
defalarca tekrarlanan
rehin gurbet türküleri gibi
diline
sözüne
gözüne
hapistir yüreğim.
