Penceremden baktım yine,
Ayaz vurmuş gecelerime,
Gökten yere alev yağıyor,
Bembeyaz örtü yerlerde,
Gelin gibi süslü görünse de;
Kimi yüreklere sevinç,
Kimini ise bir elem sardı bu gece.
Bir çocuk üşüyor,
Bedeni değil sadece, ruhu da titriyor.
Masumane soruyor babasına,
Son yakacakları şimdi ısıtmakta,
Baba biçare,
Baba ,ağlamaklı gözlerle,
"Üzülme yavrum, Allah bizimle."
Gülümsüyor çocuk,
Çocukluğun verdiği saflıkla,
Mutlulukla,içinde binbir umutla,
Oynuyor, eskimiş, yırtık ayısıyla.
Bembeyaz gecenin içinde,
Hep bir dua yükselir göklere
"Allahım sen bizi muhtaç etme!"
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
