1.
Kendi kuyruğu peşinde piçler gördüm,
Onları uyurken teneke kutularla süsleyen kız Çocukları...
Hiç hayvanat bahçesine gitmediğime,
Sokaklardaki boş kafesler arasındayürürken üzüldüm.
Onları dolu görmek için sadakalar verebilirdim,
Sadakalar verdim tanrısız duaların solistlerine.
Buldukları ateşte pişen etler gördüm,Çiğken şanslı günlerinde sevap kazanan...
Kan gölündeki anemikler verdi serinliği
Üfleyerek,
Üşüyerek yazı bekledim.
Mevsimler geçti,
Çok.
Yangına büyüyen ateşler södü kartoplarımla.
Belki de,
Bir ara,
Bahar geldi...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku