]
Aşkı bilen sensin,öyle söylersin.
Kaç tenedir bilsin;desek neylersin.
Tek yüklü yüreksin,öyle mi dersin?
Gerekse sayarsın, Dünyayı tek,tek;
istersen bilmek.
Düz, kalaba aguşu kulen fildişi.
Yanın ,yören kişi, üşütür dişi.
Yalnızlık tek leşin,övgüsü işin.
Uz gitmez şiirin,usun durmaz yazar;
gönlümü bozar.
Kalabada, yalnızlığa durursun.
Aşka, yalnızlıkta köle olursun.
Yetmez, dille aşk katili olursun.
Oturur, ölüsüne ağıt yakar;
olursun yazar.
Ağzının köşesi,aşk dem şişesi.
Dilin her darbesi,tatlı paresi.
O ki şahanesi ve bir tanesi.
Söyler senin sesi,sandırır oldun;
güzeli buldun.
Çıkarda ,karşına olmadık anda;
kapısı açık riya, dersin ki ziya.
Dal avaz,avaza ,emel zaten ora.
Geride kalaba varmış;ne tasa!
çık basa,basa.
Keçi boynuzu balı, imgenin adı;
etmez bir çuvalı,bir incir tadı.
Bulsun ad tanrıyı ,aşk edip yalnızı
... ve baş taksın riyayı.İşte post modern
varsa hâlâ,
bilmiyorum diyen.
