Güneş tenimi,
Sevgin kalbimi kavurdu.
Sahil boyu ayak izimi,
Deniz gördü.
Kırık dal, sevgimi yazdı,
Altın sarısı, ıslak kumsala.
Deniz ise sildi.
İsterdim deniz dursun,
Hiç silmesin kumsaldaki izleri.
Dünya görsün,
Sana olan sevgimi.
Ne deniz durdu,
Ne dünya gördü.
Sadece ben bildim,
Sana olan sevgimi.
Sen bile bilmedin,
Seni ne kadar sevdiğimi.
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
