Sen bilemezsin benim yaşadıklarımı
Sesin yükselemez buralarda
Duyuramazsın çığlıklarını benliğine
Bu pis kokuşmuş duvarları bilemezsin sen
Gelirler insanın üstüne
Önce dost gibi yaklaşırlar
Sonra alırlar seni içlerine hapsederler
Parçalarlar benliğini
Aşılarlar hinliklerini, pisliklerini
Bu yüzden yankılanmaz
Senin çığlıkların bu duvarlarda
İçinde bir gram mantık kaldıysa
Gelme yanıma
Yaklaşma bu duvarlara
Yükseltme bu pislikleri
Ve bu kokular sinmeden üstüne
Kurtar kendini...
