Ey can…
Sana yar olmak
Umutlarında
Hayat bulmak
Neşende sürur,
Kederinde hüzünle
Yol almaya adanmak
Ve yaşamak isterdim
Lakin
Hali perişanlığım
Kalbi hassasiyetten
Uzak sıfatım
Sığ sularda çırpınan
Melalimle nasıl dilerim
Ne kadar arzu ederdim,
Bir ömür umut beslerdim
Akıl
Kalbi olmalı
Sadece dimağda
Anlam kazanmamalı
Basiret ve sırrın
İnkişafıyla yol bulmalı
Edep ve haşyeti
Her lahzada
Aşkla yudumlamalı
Şayet
Hal bizarsa
Sine eylüle
Ram olup yorulmuşsa
Umut solmuş ve
Muhabbetten uzaklaşmıştır
Bu hakikat karşısında
Ne olur çaresizce çırpınma
Ruhun
Ne kadar
Yücelerdeyse
Kalbinde o nispette
Şevk ile barışıktır
Aşkı ve sevdası olmayanın
Cehti sönük kalacaktır
Benim halime bakıp acıma,
Kuru ekmeğime bakma
Evet,
Urbam
Yamalıklı ve eskimiş
Nazarlar her zaman
Acıyarak üzerimde
El mi açıyor,
Sadaka mı topluyorum,
Ne yapıyorum
Üryan gezenlerden,
Nefsin esaretinden utanıyorum
Mustafa Cilasun
