Bulutların kanadından düşen telek.
İner tevazuyla alçalarak yükselerek.
Örter doğanın kirini pasını.
Armağan eder cümle varlığa,
Bembeyaz libasını.
Değiştirir çehresini dünyanın,
Kamaşır gözler.
Kelebek kanadı kadar narin,
Pamuk kadar yumuşak;
Ama, esmeye görsün rüzgâr,
Tipi,tufan ,bora.
Kaçacak delik arar canlılar, cansızlar.
Aç kalır kuşlar kuraplar.
Bakmışsın mevsim bahar,
Toplar tasını tarağını,
Yolculuk başlar.
Ne kuş kalır, ne kuş tüyü.
Bırakır bulutlar,
Anlattıkları en güzel öyküyü.
Kuş tüyünün ardından ç /ağlar...
Ankara,10.06.208
