Anlatma,
Sus artık.
Dağların yeşilini,
Kanat açan güvercinleri,
Bahara susayan gülleri.
Bir lokma güneşimle,
Mahpusum dört duvara.
Bir tek yıldız başucumda.
Dillerde dolaşır olmuşum,
İşlediğim günahla.
Günün ağarmasından,bana ne.
Yok ki pencerem göremem.
Anlatma sus artık.
Denizin mavisini,
Gelinciğin rengini.
Unuttum bile,
Kadınımın kokusunu…
Dedim ya,
Yok ki pencerem göremem,
Çünkü…
Mahpusum ben.
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
