Anlatma,
Sus artık.
Dağların yeşilini,
Kanat açan güvercinleri,
Bahara susayan gülleri.
Bir lokma güneşimle,
Mahpusum dört duvara.
Bir tek yıldız başucumda.
Dillerde dolaşır olmuşum,
İşlediğim günahla.
Günün ağarmasından,bana ne.
Yok ki pencerem göremem.
Anlatma sus artık.
Denizin mavisini,
Gelinciğin rengini.
Unuttum bile,
Kadınımın kokusunu…
Dedim ya,
Yok ki pencerem göremem,
Çünkü…
Mahpusum ben.
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
