Kapıyı açıp da
Gözlerimin gördüklerine
İnanmadığım o an
Çalınmış bir düş idin
Benim için,senin için
Ha bire başım zonkluyor
Binlerce gece kuşu
Tepemde dolaşıp durdu
Ayrıştıramadığım birkaç an
Huzursuz geçirilmiş onca
Suratsız saatten sonra
Yanlış atıldığını biliyordum
Kaldırımları çiğnerken
Bazı adımlarımın
Farkında olduğumu da
Sanmıyorum,gizli de değildi
Aşikar mı? oda ne?
Pul pul dökülüyor
Evin tavanı kendini
Boya zanneden birkaç
Çimdik yarası görüntüsü
Fal taşı gibi açılmış
O an insan bile
Ölürde yeniden doğar
Karamsarlığın kollarında
Mutlu olur mu? hiç bilmem
Bilmem gereken
Çözümsüz oluşu
Yıllarca gözümün önünü
Boyayıp,allayıp pullayıp
Kendimi kandırışım
Gün gibi ortaya
Çıkıverir karanlığın
Ta ortasında damla sakızı
Yapışkanlığında,acemice
Götürdüğümüz kalıplar
İnsanlık adına saklanmış
Bir şarap mahzenini
Andırıyor şimdi
Şişeler kırık,ortalıkta
İçecek bir şey yok
Mahzeni temizlemeli artık
Yoksa kokacak
Gözümüzün önünde
