MAHZUNİ'ye
Mahzuni baba da bırakıp gitti
mızrap ile telin tadı yok şimdi
hazan değmiş gibi virandır bağım
bülbül ile gülün tadı yok şimdi
sanmaki hasretin gönlümde diner
yüreğim sevgiyle barışla yanar
kuruyup ta gitti asırlık çınar
yaprak ile dalın tadı yok şimdi
sakınmadın namertlerden sözünü
kimse korkutmadı senin gözünü
daimi kasar senden aldı özünü
ağız ile dilin tadı yok şimdi
Ozan Daimi Kasar
