Eflatun düşlerin,
Kadife sağanağında ıslandı gece.
Ellerim mor salkımlı bulutlarda asılı kaldı.
Yüreğime yıldızlardan hüzün sağıldı.
Ben ağladım, menekşeler ağladı.
Naftalin kokulu sandıktan,
Çıkardık zamanı.
Takvimler esir aldı.
Erittiler birer birer,
Geriye pişmanlıklar kaldı.
Ben kadit kaldım,menekşeler naçar kaldı.
Titredik gecenin ayazında,
Nihayet aya tutunmak istedik.
Ay buluta sarındı üşüyünce.
Kaldık biz bize.
Bölüştük anıları menekşelerle.
Menekşeler gülüşünü aldı,
Bana buzul çağından ;
Bir zaman yadigar kaldı.
Bulutlar ağladı, ben ağladım,
Menekşe kokulu düşleri,
Sel aldı…
Ankara,16.01.2008 İbrahim KİLİK
