]
Silahlarımızı bırakıp molalarda
şiir okuduk birbirimize
Biraz sonra öldürüleceğimizi, öleceğimizi bile bile
yaşam dolu gözlerimize baktık insanca
Kılıcımdan damlayan kanı gördüm, bir gencin omuzunda
Kırmızı karanfiller sundu bana
daha bi kırmızı geldi, sanki kan gibi…
Yarım kalan şiirlerimi hatırladım,
Yarım kalan gülüşlerimi…dudağımın ucunda
Komutanlar “SAVAŞIN” diye bağırıyordu,
biz sarılmak isterken
Kan istiyorlardı kan, kızıla boyanmalıydı tan.
Aşk değil, kahramanlık şiirleri yazılmalıydı yeni günde
Siperlerimize çekildik
Sonra “gelmesin” dediğimiz, “ATEŞ” emri geldi.
Ve.. yer gök kızıla boyandı
Kimimiz güldü, kimimiz ağladı
Bu gördüğümüz son düştü
Siperden sipere karanfiller uçuştu
Ahmet Ünal ÇAM
