Fosili çıkmış
Bir rüzgardır,
Bilinmeyen küfürleri
Üfürür.
Kaldırımda;
Can çekişmenin
Uyuması debelenir.
Ayazlarda dır
Kimsesiz duygular.
Yaşlı teyzenin
Falları,
Hep kapkara.
Yasaklarda,
Bir sarhoşluk.
Anılarımla
Aramızda,
Kapanmayan boşluk.
Oysa ki
Tavernada,
Gecenin geç saatleri,
Anlamadığım havalardan çalıyor.
Kristal kadehlerden,
Doğmamış sevdaların
Yapmacık köpükleri taşar.
Öpüldükçe canlanır,
Pembe rujlu dudaklar.
Barlarda şarkı söyleyen
Esmer kızın;
Dayanılmaz ninnileridir,
Uyutur,
Doğmadan
Ölen umutları.
Snack Barda
Viskisini yudumlayıp,
Sigarasını keyifle
Tüttürmektedir akşam.
Hep böyledir, böyle geçer
İstiklal Caddesinde zaman.
Yaşam, yünlü yatak,
Ölüm, üzerine örtülü yorgan (10 Aralık 2010 tarihli 8.şiir kitabımdan)
