Yar…
Niçin bu kadar
Bitap ve yorgunum
Hazan gibi solgunum
Zemheri misali vurgunum
Hiçbir
Lahzaya sözüm yok
Özümden kalan umut çok
Yalnızlığın rıhtımlarında
İçime saplanır amansız bir ok
Kime
Nasıl söylesem
Sükûtumun güftelerini
Ruhumun hicran sahnelerini
Gözlerden düşen o Kadreleri
Edepsizin
Ne de göreceli samimiyetin
Sadakatten uzak her niyetin
Ruhuma eza veren bir nefesin
Neyine ve ne kadar muhtacım
Canan
Beni benden alan
Nefsi heveslerden arındıran
Umutlarım için endişe duyan
Hak ve hakikati aşkıyla yaşatan
Dünya
Ne yalan ve ne de
Yolda koyan bir ihtişamdır
Dareyn saadeti adına imkândır
Akıl ve izan sahipleri için farktır
Akıl ve irade
İçgüdülerden arındıran şavktır
İlim, irfan yoksa neye yarayacaktır
Hırs ve hınç ruh ve kalbi yoracaktır
İnsan ve kul olabilen aşkla arınacaktır
Mustafa Cilasun
