Una baktım ekmek geldi aklıma
Düşünmedim değirmenin suyunu
Aklımı derdiyle alan bir fani
Her fırsatta oynar oldu oyunu
Ne bilsin aşk diyen aşkın kahrını
Doldurmadan cana aşkın zehrini
Yıkıp geçtim uçtan uca şehrini
Bulamadım dostun kutlu köyünü
Bilmediğim örtü saklar içimi
İçimde sevdanın muğlâk biçimi
Yükledim yükümü tuttum göçümü
Kayıp ettim kırk mevsimin ayını
Bir faninin fani ile işi ne
Çorba demir dolar değer dişine
Diktim hedefimi dağlar başına
Kırdı felek oku ile yayını
Ağladım örtümü üstüme çekip
Göl ettim yastığı gözyaşı döküp
Beklerken kapında boynumu
Bulamazsın belki Ulusoy’unu
