o gitti
küs mevsim yaprakları içinde sürünen yılan gibi
sarıları sırtlanarak gitti...
kanımda tutuştu bıraktığı zehir
ya hiç dönmez
ya da
apansız bir zamanda gelir geri...
o gitti! ..
ardında kaldı güneşim altında yattığı kayalar
dimdik bir uçurumun kıyısında
tepelerinde süt çiçekleri açan
memelere benzer...di, pörsüdü şimdi!
o gitti! ..
tam da dilim değmişken şiir diline
imgemin kavını sildi de gitti...
çıplaklaştı özümdeki aşk
ya yeniden kabuk bağlar
ya da toprağa akar...bendeki çelişki! ..
döndüm
zamana sordum
'bilemem ki' dedi! ..
Tayyibe Atay
