O şarkıyı duydum,
Beni benden alan,
Bana seni hatırlatan,
Beni ağlatan.
Bir çiçek verdin,
Gözlerime bakıp,
Gönlümü çeldin,
Nedensiz bırakıp gittin.
Hiç bilmedim,
Neydi kabahatim ?
Çok sevmek mi ?
Çok özlemek mi ?
Neydi ödülüm,
Terkedip gitmek mi ?
Bilemedim, ama bekledim,
Bir söz, bir cevap buna.
O şarkıyı her duyduğum da,
Bana seni hatırlatmasını,
Beni benden almasını,
Beni ağlatmasını,
Artık istemiyorum.
Beni bırakıp gideni,
Artık beklemiyorum.
Gelsende istemiyorum,
çünkü,
Artık seni sevmiyorum.
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
