henüz adı konmamış bir renkte
kaybedilmiş bir umut
ve kaybettiğim aşkımın kurak yalnızlığı
içimde eriyor maddenin en katı hali
aşina olmadığım bir müzikte
kaybediyorum hayallerimi
duygusal bir çocuk sessizliğine saklanıyorum
ekvatoral bir bölgeye düşen
yağmur tanesi oluyor göz yaşlarım
yüreğimden bir parça yolluyorum sana
içinde en sık konuk olduğun yere sakla
yok ol
yalnız ol
duman ol
ben yeniden ben olayım böylece
külleri alev alsın ruhumun
güneş selam desin toprağıma
öpeyim samimi bir gülüşümü gözerinden
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
