Yamalı bir geceydi yalnızlığım
Siyah beyazın alacasında griye çalıyordu umutlarım
Paslı bir makasla kesiyordum umutlarımı
Aşınmış hayallerime yama yapıyordum sonra...
Yağmur yağıyordu
Gece ağlıyordu kana kana toprağa
Bense güneşi özlüyordum
Sabahlara umut biriktiriyordum
Ve yağmur yağmaya devam ediyordu gecenin koynuna...
Saatimin yelkovanı karışıp gidiyordu zamana
Titreyen kalemim şair olmama engel oluyordu
Kelimeleri boğuyordu mürekkebim...
Ne gecenin güneşe ermeye niyeti vardı
Ne de kelimelerin cümle olmaya
Bir tek ben vardım geceden
Olmayacak sabaha amin diyen...
