Yıldız sayarlar geceleri gökyüzünde,
Ayırt edemezler sevinci hüzünle.
Dilleri bir ,sözleri bir ama konuşmazlar.
Yok artık fani hayattan beklentileri.
Bir fatihayla anılmak yalnızca dilekleri.
Ne pahalı giysi giyerler, ne isterler takı.
Onlardan nişane kalan bir hece taşı.
Bu dünyada yok artık mekanları.
Üşümezler sizler gibi acıkmaz karınları.
Sevenlerinden dua beklerler akşamları.
Kuş tüyünden yataklarda yatmasalar da
Topraktan ve taş yastıktan incinmez başları.
Çoktan unuttular kavgaları, savaşları.
Her geçenden hayır dua almaktır muratları.
Toprağın şefkatli kollarıdır artık ara durakları.
Ankara,21.11.2007 İbrahim Kilik
