Başımı kaldırdım,
Uzun uzun baktım simsiyah gökyüzüne,
Yıldızlar yüzün kadar aydınlık.
Gözlerindeki hayâl kadar pırıltılı...
Sanki şölen var diye,
Geçirdim içimden.
Sessiz adımlar eşliğinde.
Sahil boyu yürüdüm,
Kumlar çıplak ayaklarımın altında ezilirken,
Ben düşlerimi,
Sana ait olan heveslerimi,
Birer birer gönül mahzenimden,
Denize doğru bıraktım.
Akıntıya kapıldı herbiri umursamaz ,
Dargın,kırık düşüncelerle birlikte.
Sana dair tüm dileklerim,
Gözümdeki yaşlarla aktı,
Bir deniz kızının masal diyârına vardı.
Omzuma yıldız kondu bu gece,
Oysa ki dileğim yok artık!
Yıldızlar saçlarıma yağsa da,
Dalgalar vursa da kıyıya,
Rüzgâr adını fısıldasa da kulağıma,
Umrumda değil inan!
Düşlerim çıkmaz bir sokağa çıksa da,
Attığım her adımda,
Aldığım her solukta,
Seni unutmak zor olsa da,
Umrumda değil canım!
Beni görmezlikten geldikten sonra,
Yıldızlar omzuma konmuş,
Ne farkeder şimdi ha?
Seni sana bırakıyorum,
Mutluluğa dair ne varsa,
Yıldız gibi yağsın başına!
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
