Annenin gözlerinde matlık vardı.
Kirpiklerinin uçlarında damladı damlayacak yürek özleri göze çarpıyordu.
Sordum: "Hayırdır, bir yeriniz mi acıyor?" diye...
Dedi: "Evet, yüreğim yanıyor."
Dedim: "Geçmiş olsun, korkmayın artık kalp doktorları beş dakikada tedavi ediyor,"
Dedi:"Keşke benim Bonzai içen oğlumu da kurtarsalar."
Dondum...
Söz bulamadım.
Bende anneydim.
O annenin yürek yangını bana da sirayet etti.
Öpmeyin beni,
Yanaklarım is kokuyor.
Emine PİŞİREN-Edremit
