insan neden, neyi özler ki
özlemin kaynağı sevilenden gerek
anımsattı insan olduğumu
oysa korkuyorum delice insan olmaktan
ama özlüyorum kahretsin
vazgeçmeden
bir gülüş mesela
ukalaca kıvrılan dudaklarda
ya da bir kahkaha
saklanan gerçekler arkasına
ama kahretsin özlüyorum
deniz kokusu olmayan
bir İstanbul gibi
toprak kokusu olmayan
yağmur sonrası mesela
kahretsin ki
delice özlüyorum
inanamıyorum
öperken dokunurken
kokusunu içime çekerken
özleyeceğim belli
hatta onu özlemeyi
tutunacağım belli ki bu özleme
ağrılarım olacak
uyandıran gece vakitleri ansızın
depremlerini yıkıntılarını özleyeceğim
belli deliler gibi olgunlaşırken
hamlığımda özleyeceğim
sıkışıp burulacak yaşamım
bilmediğim kıskançlığı öğretecek mesela
gözlerime yapışık çığlıklarım
biliyorum
Deliler gibi özleyeceğim
Belli seveceğim
Zehirli hançerini uzakların
Belli özlerken öpeceğim
Res'm N. CAN
