İçimi yarıp seni oraya koymak istiyorum dedin bana geçen gün... Keşke içini yarsan da ben oradan hiç çıkamasam... Bütün kötülüklerden uzak en güvenli yerde kalabilsem...
Özür dilerim anneciğim, seni yanlış tanıdığım için özür dilerim... Ben sendeki koca yüreği göremedim... Belki sende hata yapmamam için bana yüreğini göstermek istemedin... Sert bir duvar ördün aramıza. Hep korkuyla yaşadım, hep yanlış yapmama endişesi güttüm. Hiçbir zaman anne kız ilişkisi yaşayamadık... Filmlerde gördüğüm anlayışlı anne sahnelerinde hep içten içe ağladım... Meğer benim annem de o filmlerdekiler gibiymiş...
İlk kez anne sıcaklığını hissediyorum... İlk kez kendimi yalnız hissetmiyorum... Teşekkür ederim anneciğim, ilk kez seni seviyorum...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku