Birden yıldırımlar çarpıştı
Tutuştu gözümün önünde deniz
Derinlerden kayalıklara doğru
Dayanmaz dedim
Baygınlık geçiren göz bebeğin büyümesi
Yalpaladıkça çözülür gövde
Kimse koruyamaz damarların kanamasını
Katlanıp kendi içine akan
Güzel bir yaşam duyarsız gölgelerden kaçma isteği
Solucanlar ve yağmur çürüdüğünde
Giysilerden soyunup dalgalar gibi uzanacağız
Sevişeceğiz kendi yokluğumuza
Biliyorum
Uçup gittiğinde buğulu nefesim
Renksiz nesneler yağar bağırsakları delinmiş gök
Ya da yalnız devinimin kucağıdır gece vakti baykuşun sesi
Memelerinde düğümlü menekşe büyür
İçten oyuntu
Vardık
Sonra hiç
Aysu
]
