Yangınlar büyüttüm ellerimde
Parça tesirli susmalar kuşanıp
Cehennemi kıskandıracak yangınlar...
Ve avaz avaz sustum...
Yiğit bir öfke sarmışken odamın duvarlarını
Kara bir yazgı alınımın çizgilerinde
İs tutmuş gökkuşağı...
Karamsarlık anadan üryan...
Ses vermek istedim
Gülmeleri esir alınmış çocukların sesine
El vermek isterdim
Kutlu yarınları kucaklamak için
Ama yangınları büyüktü ellerimin
Ve parça tesirli susmalar kuşatmıştı dudaklarımı...
Haykırsam gök yırtılır...
Haykırsam yer delinir...
Haykırsam kavl olur şafağa...
Yürek asi bugün
İsyan dolamış kıvrımlarına...
Ama suskun bütün çığlıklar
Suskun kelam ehli adamlar
Ve suskun gözlerinde can bulduğum sevgili...
Benim gibi...
18.06.2007 / Kartal
