Ey dilber!
Bakma ne olur, bakama!
gözlerime öylesine.
Kül hücrelerimi yakar;
Damarlarımdan magmalar akar,
kanım yerine.
Saplandıkça hançeri gözlerin
müzmin hasta yüreğime,
üst üste,
ağlayarak düşer gözlerim
gözlerine rehine.
Kırbaçsı bakışların altında
kıvranırken bedenim niyetin ne,
verdiğin ezâdan?
Bilmiyorum ne sebepten
tart oldum
şefkatinden, rızandan?
Ne vakte kadar sürecek bu esâret
ve ne güne âzat bu cezâdan?
Emir mi aldın
vahiy mi geldi fezâdan?
Gazaplanarak yüklendin
üzerime böylesine;
yüreğim âh ederek,
imdât diyerek,
düştü yüreğine rehine.
Gözlerim gözlerine,
yüreğim yüreğine,
bedenim her emir, her isteğine rehine!?
Her ne kadar inkar etsen de
görüyorum ey dilber;
diyecek yok keyfine!
www.kadirkaraman.com
] ]
