Kızgın yaz güneşinin kavurduğu günün akşamı;
Düşen yağmur damlaları,
Serinlik veriyor yangın yeri gibi tutuşan bedenlere.
Vuslattır yağmurun toprakla buluşması;
Sevinçle sarılırken birbirlerine,
Hüzündür çöken benim üstüme.
Seyrederken yağmuru:
Ruhum üşüyor…
Örtün ruhumun üstünü
Yağmur damlacıkları…
Cahit Kılıç
İstanbul, 23 Haziran 2010
