Sadece Yazıyorum, Bu Kadar...

Yazıma bir konu bulamadım. Doğrusu bulmaya da niyetim yok. Neden yazdığımı ve ne yazacağımı da bilemiyorum şu an. Tek bildiğim, yazmak zorunda oluşum! Bu inanın çok zor bir duygu. Kendimi bir şeylere borç ödeme duygusu içinde hissetmesem, buralarda bir saniye bile durmam. Ama nedir bu borç ödeme duygusu? Bunun ne olduğunu da düşünecek durumda değilim doğrusu. Şu an doğru bildiğim tek şey varsa o da yazıyor olduğumdur. Yazıyor olmaktan daha fazla önemseyeceğim bir şey yok bu akşam. Bu akşam, etimin dişlerimdeki tadıyla başbaşa kalmak istiyorum. Bu tadı seviyorum. Acı verse de bazen, bu tadı seviyorum. Ne için ve kim için olduğunu düşünmeden sadece yazabilmenin tadına ermek istiyorum. Başarabilecekmiyim peki? Bilemiyorum....