"Yazarlık, insanı deli etmenin en yasal yoludur; özellikle de yazdıklarınız okunmuyorsa." -- Virginia Woolf (kurgusal)"
"Yazarlık, insanı deli etmenin en yasal yoludur; özellikle de yazdıklarınız okunmuyorsa." -- Virginia Woolf (kurgusal)"
Bu şiir parçası, şairlerin insanlara umut ve güç aşılama potansiyelini vurguluyor. Kurak zamanlarda yaşayan, hayatın akışına kapılmış insanları bir oyuncak veya beşik gibi tasvir ederken, şairlerin onlara mavi gökyüzünü ve suyu getirebileceklerini, onları silkinip kendi yüceliklerini hatırlamaya davet edebileceklerini anlatıyor. Şiir, insanın özündeki değeri hatırlatma çağrısıyla sona eriyor.
Hey şiirciler siz
göğün mavisini dikebilirsiniz
ve yüreğine su mesela, kurumuş insanın.
Haberi olur mu bu kurak zamanında
insanın o bir garip beşik
kim sallarsa o yana döner, bir oyuncak.
Siz diyebilirsiniz ey şiirciler;
sen var ya sen ey insan
silkin kendine gel, sen yücesin sen...
silkin kendine gel, sen yücesin sen...
