Saymadım kaç sene geçti aradan,
Sarılıp gittiğin günü saymadım.
Hasretle sızlayıp akan yaradan,
Resmini taşıyan kanı saymadım.
Gönlüme ektiğin sevda çiçeğin,
Kokular saçacak sonsuza değin.
Mutluluk dağıtan bin bir meleğin,
Verdiği umutta beni saymadım.
Kahrımdan gazele dönüştü güller,
Dökülen yaprağı sürüdü seller.
Bulurum diyerek gezdiğim eller,
İçinde kaldığım hanı saymadım.
Feleğe küstüğüm, bahta çattığım,
Hasret yatağında hasta yattığım,
Aşkın girdabında derde battığım,
Çilede yittiğim anı saymadım.
Mecnunlar şaşırdı düştüğüm aşka,
Divane halimi görseydin keşke.
Sevda kitabıma adından başka,
Dünyada kimseyi konu saymadım.
Mehmet Nacar
]
