Şehla

Sen sevdiğim çocuk
Şehla gözlerinde biriken acı çığlık
Balkıyıp durdukça yüreğinde
Her denizde ölüyor bir balık

Elinde kör bir kılıç
Kaderin huysuz atına binip
Mevsimsiz harmanlar savurdun
Yurdun zamansız bilinç

Haydar’ın sokağı gibisin
Sevdiğin çocuklar üstünde
Eskimiş oluyor yüzleri ve geç
Seni fark ettiklerinde.