"Bir yazarın cenazesinde duyulan en samimi alkışlar, genellikle onun son kitabının tirajına atfedilir." - Umberto Eco"

yazı resim

Yüreğimi yüreğine eksem
Gözyaşların yeter mi büyütmeye...
Mutluluğu tarif et desem
Cesaretin var mı beni seyretmeye?
Tembelliğe alışmış kalbim,
En mahrem duygularım ertelenmiş,
Bir eline kalbimi al
Diğerine en mahrem duygularımı
Kalbimi kalbinde erit,
En mahrem duygularımı teninde...
Bir bahçesin, güzellikleri hiç bitmeyen.
Bir o kadar gizemli
Bir o kadar sınırsız...
Aç bana tüm renklerini,
Tüm kokularını ver bana...
Uzanayım yeşilliğe, sar beni.
Varlığın bir umut
Yokluğunu yaşatma, unut.
Baharlar biterken
İntihara sürüklenirken yapraklar
Baharım oldun.
Şimdi üç mevsimim bahar;
İlkbahar, sonbahar, senbahar...

KİTAP İZLERİ

Yaşadığım İstanbul

Selim İleri

İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön