Dilimde sükut oldu senden sonra çay demi
Semaver ve demliğin iklimine kış indi
Bir yeşil vaha bulup sermedim seccademi
Çölde kum taneleri hicranıma esindi.
Ben yağmuru beklerken kuruyan dudağımla
Suzinak bir şarkıda aklım takılı kaldı
Mavera seferine çıktım gönül dağımla
İnce belli bir peri beni sevdaya saldı.
Gün zevale ererken gurup hüzün renginde
Yokluğun yüreğimde çöreklenen som acı
Çayı sen demleseydin buselik ahenginde
Alırdı tüm derdimi bil ki başımın tacı.
Hasreti demler şimdi semaverle demliğim
Çayımı yudumlarken gamzen düşer yâdıma
Sen olmayınca burda yarımdır yarenliğim
Sükut çerisi diyor bilmeyenler adıma.
Ankara,10.05.2011 İ.K
