Anladım yalnızlığın soğuk yüzünü,
acının en saf halini.
Seni tanıdıkça;
Uykusuzluk hiç bu kadar benim olmadı,
sorular yakın, cevaplar uzak kaçmadı.
Seni tanıdıkça;
Anladım Kerem'in yangınını,
hesapsızlığı, yanılmışlığı.
Seni tanıdıkça;
Ay'ın aydınlığını daha bir gördüm,
Denizin sesini bir başka duydum.
Seni tanıdıkça;
Karadeniz bile gelmedi aklıma,
yeşiller yerlerini islere bıraktı.
Seni tanıdıkça;
Aşkı bildim, sevdayı tattım,
düşüncelerimden gönlüme zehir akıttım.
Seni tanıdıkça......
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
