Her şey sus pus oluyordu sen geçerken dar sokaklardan.
Hayallerim,gönlü kırık düşlerim,yanık sevdalarım...
Kırmızı binalar yanıyordu alev alev..
Sabahtan kalma kırağılar çözülüyordu yeşil yapraklı çam ağaçlarından..
Ve hayallerim,kırık dökük düşlerim çözülüyordu..
Bir titreyen sabah,bir turuncu ufuk çizgisi kadar benimdin..
Herkese olduğun kadar yakınsan da bana,
Herkesin olduğumdan daha fazla senindim..
] ]
